woensdag 1 maart 2017

Fools gold

De laatste verbouwings- en verhuisloodjes zijn in zicht, en niks gaat me meer tegenhouden zo nu en dan ook weer eens een trip naar de waterkant te maken. Zat er aardig doorheen; niet alleen het zeven dagen in de week met verbouwen en aanverwanten bezig zijn voor teveel maanden (ik weet het, een keuze), maar ook het deze winter niet voldoende buiten zijn gaat zijn tol eisen. Ik moest er uit, al is het qua spullen (veeeeel te veeeel spullen joh) thuis nog een complete bende.

Inmiddels heb ik weer de nodige korte sessies gedraaid en ook nog her en der wel wat gevangen in het staartje van het roofvisseizoen. Heerlijk om er weer uit te zijn. Eventjes alleen op de wereld, en het beviel prima. In de wetenschap dat thuis weer echt een thuis was geworden natuurlijk.

In de periode hierna weer wat karperen met de pen, in de polder èn de stadsgrachten, weer serieus brasemvissen en het onvermijdelijke zeelten, we keep in touch. Vooral van dat brasemvissen verwacht ik wel wat, want ik heb wat bedacht, iets dat al jaren door mijn hoofd spookt, maar de rust van eventjes niet vissen nodig had om tot een volwaardig uit te voeren idee te rijpen. Ik kijk uit naar de lente.

.... is Joehoeooe

Dan ben je niet blij, als dit je vloerdelen blijken te zijn... gelukkig niet allemaal

Als verbouwen en wonen samen moeten gaan

Zo was het vroeg in de ochtend nog, twee gescheiden panden

En dit was een paar uur later, kiekeboe

Help, mijn man is klussert?!

Het vet van de oude pindabranderij zit al 50 jaar centimeters dik op muur en wanden

Maar daar hebben we korte metten mee gemaakt, dit is de gestucte situatie een week verder

My precious(es) als laatste. Het gaat de goeie kant op.

Een hele goeie kant

Petite trouvaille in een doos met boilieplanken. Nou heb ik al een jaar of wat niet zelf gedraaid...

... getuige de houdbaarheidsdatum
Warmtelaarzen vergeten... maar ik moest en zou vissen. Werd toch wel een beproeving zo.

De concurrentie rukt op?

De pikeswingers bleven roerloos op hun plek, maar wat dan nog, ik was weer eens BUITEN!
Een losser op dit water is doorgaans een serieuze verprutste kans, dus ik baalde behoorlijk

Met de nadruk op veel, niet op groot

Lekker uitwaaien

Een onmogelijke stek, op heel veel manieren. Het weten is nog niet synoniem aan er vissen:-).

Guilty pleasure

Mooi hè?!

Het jaar is naar tevredenheid begonnen

zaterdag 31 december 2016

Terugblik 2016

Ik heb behoefte aan een korte terugblik, op de laatste dag van dit lopende jaar. Een moment van comtemplatie. De Top 2000 schalt uit de speakers. Op alle manieren een ander jaar dan de vorige, privé, zakelijk, maar zeker ook aangaande het vissen. Qua geinvesteerde tijd, inspanning en ook wel beleving, alles was anders. Eind juni ging het actieve visvlammetje even uit en daarmee was het klaar, om tot nog toe niet meer herstart te worden. Al moet ik zeggen dat ik weer graag wil, naar die waterkant. Plannen in overvloed. In elk geval morgen, 1 januari al! Eigenlijk al 15 jaar traditie, wellicht al wat langer, met onderbrekingen. Solo dit keer, en helemaal niet zo erg, ga naar een éénmansstek. Althans, een stek met maar 1 lopende zone. Voor mij althans.

Dit overpeinzend deze ochtend realiseerde ik me dat ik qua vangsten wel een opmerkelijk jaar gehad heb, zowel met roofvissen, karperen als vissen op zeelt en brasem. Ik laat eea nog maar kort de revue passeren. High five met mezelf!

En alvast, voor iedereen een heel Gelukkig Nieuwjaar! Dat ieders vissersdroom maar (bijna) mag uit komen. Bijna, omdat we wat te wensen over moeten houden. Mijn mening, onbescheiden.

Najaar 2015 al met mijn neus in de 110 plus vissen boter, en vanaf januari 2016 liep dat gewoon door...

... en door, het een fantastich winterseizoen makend. Let op, niet dezelfde als boven (dacht ik zelf aanvankelijk wel even).

Fantastische snoek toch?

Ook al zo'n 110 plus monster. En sterk!! Alsof je aan het talud vastzit.

Geen nieuw gewichtsrecord, maar by far de mooiste ooit

Alweer een bleke Bep na het paaien, maar toch, het blijft een superbrasem

Zomaar, tijdens het zeelten, een hard doorgeknalde (in groei) schub. Dat was pas een prettige bijvangst.

Voor het betreffende Franse water geen bijzonder zware vis, maar ik was er maar wat mee in mijn nopjes

Op alle manieren een afscheid, ik heb de vergunning opgezegd. Tijd voor andere wateren.

Meer dan veel belovende zeelt uit een (voor mij) splinternieuw water boordevol potentie

De bekroning op 20 jaar zeeltvissen op hetzelfde specifieke water. Zestig echte centimetertjes.

Een zeer gewaardeerde zeelt, grootste van mijn enige Limbosessie

Het was geen goed jaar voor grassers, althans voor mij, maar ze blijven mooi. En deze nieuwe aanwas geeft hoop voor de toekomst.




maandag 19 december 2016

Effe uit de running 2.0


Zoals altijd zit het meeste werk in datgene wat je uiteindelijk niét ziet

Een goeie stucadoor is zijn gewicht in MP 75 waard

"Effe" gas en elektra verplaatsen? Ik heb het geweten.


Mijn buitenatelier

Oud...

... en nieuw

Zowaar een echte slaapkamer

Laatste loodjes van deze fase

Eindelijk!

Een dag later; "ik ruik toch gas...?!"

Alsof er allemaal niks gebeurd is, de schat




Na twee maanden zeven dagen in de week van 06.00 tot 23.00 uur nergens anders aan denken dan klussen, klussen en nog eens klussen was het half november eindelijk zover... karpervissen in Italië, net als in 2015... not... Op de valreep, en dan ook echt dé valreep, krijgt Murphy weer grip op de zaak. Die kolerelijer! Ik had er een jaar naar uitgekeken.

Maar ach, soms is de werkelijkheid weerbarstiger dan datgene wat je dacht dat de nabije toekomst zou zijn. John Lennon had het ooit bij het rechte eind toen hij opmerkte "Life is what happens to you while you were making other plans". En nou ben ik geen grote fan van onze John, maar dit had hij bijzonder goed in de smiezen. Geen Italie dus, ik laat de juicy details aan de lezer.

Wat te doen? Doorgaan met verbouwen? Niet alleen ik had me uit de naad gewerkt om de deadline van 17 november te halen, tot ziek worden aan toe, maar mijn lieftallige eega net zo goed, die had ook meegebuffeld en -geleden. Ik heb het dus twee dagen even slomo gedaan, de Italiewonden likkend en ben toen op plan B overgegaan. Dat is er altijd, een Plan B, zeker als de dan voor mij liggende open dagen meer dan een week bedragen. Pure luxe! Helaas was het in midden Frankrijk qua weer niet oke en dan is november een al te koude maand, ben wel masochist maar niet gek. Dus werd het Duitsland, met prettige weersverwachtingen. Weinig wind, beetje zuid west, deels bewolkt, je zou voor minder... later in de week zou de wind wegvallen maar wel uit het oosten gaan waaien, niet de beste karperwind, want na oktober doorgaans te koud.
Om kort te gaan, ik vang een paar prachtige karpers, en kom tot rust na al dat gejacht en gestress, om niks achteraf. Lekker in de natuur en niemand in de directe nabijheid. Maar niet naar Italië gaan voelt ook dan nog als een gemiste kans.

Kom in de schemering aan, en doe niets anders dan aanvoeren en kampement maken

Ja ja, duidelijker kan het niet. Meiner Stelle!!



Ik noem dit een KCtje (KeeCietje). Die van; "That's the way ahha ahha... "

De eerste kwam midden in het donker
Deze had ik al eens, een van de grotere vissen van het water

Pas hier is goed te zien waar al dat gewicht zit

Heidemij vissen
 
Blokkendoos, ook aan de hengel

De waarschijnlijk kleinste van het water, en vrijwel zeker ook een der oudsten. Ik voel mij vereerd!

Mooi hè. Valreepkarper, ik voelde dat hij zou gaan komen, draalde met indraaien... oostenwindje inmiddels, dus klaar



Gewoon allemaal met de telefoon. En nog een dino ook, galaxy S2 mind you

Deze herfst is schitterend, en ik neem me op weg naar huis direct voor snel een keer 'samen' te wandelen in de bossen achter Utrecht (vanaf DH gezien). Neem nog wel vanuit Duitsland de detour naar Brabant, wil nog een geruchtenwater natrekken waar ik al een keer of wat op zeelt gevist heb. Er zouden ook monstersnoeken moeten huizen? De truc is de kuil te vinden.
Beschouw dit winterseizoen sowieso als verloren voor roofvis, tegen de tijd dat ik 'er weer in zit' is het tegen de paai aan, vrees ik, dus ik kan beter gekke dingen gaan doen en wateren gaan verkennen/ bevissen waar ik anders (als het normaliter lokaal lekker loopt) niet aan toe kom. Daarbij, de homies klagen steen en been, het zou een k-l-o-t-e jaar zijn? Ik vraag me dat af; 122 en 118 cm in een week of 34 pond qua monsterlijk gewicht zijn voor mij magistrale getallen, los van de avonturen, en dat heb ik voorbij zien komen onlangs, maar het kan zijn dat al dat excessieve vangen van de laatste jaren afstompt en de verhoudingen wat uit het oog verloren raken?


De kuil? Euhhhhh... hier dus al, 25 meter uit de kant. Dacht dat mijn visvinder kapot was...



Dobberen in het hol van de leeuw op een ijskoude ochtend in november

Prachtsnoek voor John

Foutje... bedankt!
Ben nog een keer of wat gaan snoeken, zowaar, en ook nog wat gevangen, maar het gaat niet van harte, ik heb teveel te doen met hogere prioriteit... heb de rust niet om er minimaal 1 keer per week op uit te trekken. Wel vind ik tijd om eens een van mijn wateren al wandelend te verkennen, en ik moet zeggen, er zijn altijd meer mogelijkheden op elk water dan je denkt. Kwestie van verfrissen; to refresh, zeg maar.





Ondertussen gaat de verhuisdatum ook dichterbij komen. Wordt tijd dat ik even aan de Gemeente vraag of ze mijn beoogde visstek willen gaan ontruimen. Al die herrie op de stek zal de vangsten niet ten goede gaan komen.

Heb de voerboilies maar weer mee terug genomen...