De koning der verkeerde keuzes?

Voor de zoveelste keer deze lente loop ik ietwat gedesillusioneerd terug naar de auto door het weiland waarvan het gras al op maaihoogte komt, moeizaam dus, ondanks dat ik de uiterste rand neem. Vindt de boer namelijk fijn. 

Pijnig mijn hersens, waar ging het dit keer weer mis? Op een mooie zeelt na wéér geen karper in het net. En niet omdat ze er niet waren, zag bij voeren al diverse stofwolken in de buurt van mijn voerstekken. Moet wel zeggen; vlak in de kant, en ik ben geen vlak-in-de-kant-penvisser, houd het liever centraal, met een grotere kans vis te onderscheppen. In theorie. Met doorgaans proefondervindelijk positief resultaat. Maar wellicht heb ik het mis in deze periode van eerste opwarming en zou ik het eens moeten proberen, strak in de kant voeren? Let wel: het gaat hier om specifieke wateren, in andere polders zijn weer andere mechanismen werkzaam, maar ook die zijn bepalend voor al dan niet op de juiste plek zitten, aka al dan niet vangen. 

Langs de rand van het weiland, en daarmee automatisch langs het water

Realiseerde me al eerder deze periode dat ik het trekgedrag van de vis naar de haarvaten van het systeem niet voldoende goed inschatte. Zat dan wel in ondiepe polders te vissen (alweer zo'n theorie: het water warmt daar snel op, dus ze gaan snel los) maar dan toch in het relatief diepe deel waar in de hoofdingang 60 cm water staat en in de zijsloten slechts 40 cm. Zag zo de borggolven gaan daar, in die situatie onbereikbaar... zo was die 1/5 meter van groot verschil waar de vis zich actief voedde. In dat opzicht heb ik dit jaar diverse keren misgekleund... 

Dat miskleunen is interessant. Hoe het voor mij werkt; ik ga in mijn hoofd na waar op moment x in seizoen y met weersomstandigheden z de vis zou kunnen zijn. Mix persoonlijke ervaringen (dank lief logboek) ter plekke met algemene theoriën. Hussel dat goed, en dan komt er een plek of zone uitrollen. Dat is per water. Om het gecompliceerd te maken laat ik dat mentale proces op een aantal wateren tegelijk los (allemaal intuitie, watersense, gezond verstand, whatever) en dan komt er iets interessants uitrollen. Een dagplan. Het verleden heeft bewezen dat ik er in bepaalde periodes niet ver naast zat gezien de constante aan mooie vangsten. Die is momenteel echter ver te zoeken. Gaf dat in de vorige blog al aan mbt verkeerde keuzes... Waar februari me met een gemiddelde aan sessies me nog 13 karpers opleverde en er geen reden tot "klagen" was, bleef maart - normaliter een supermaand - miezerig achter met 2 gevangen vissen, in de start van de maand gevangen zelfs. De rest van de maand alleen maar die verkeerde keuzes (en/of bad luck?) Maakte me nog geen zorgen, want april was aanstaande.  Maar in april hetzelfde patroon. Start april even wat mooie vangsten - notabene in dezelfde polder als die in maart, ondanks de differentiatie aan bezochte wateren. En daar zit dan gelijk een gevaar in, je hebt de neiging daar dan vaker heen te gaan, maar op termijn werkt dat contraproductief, want meer druk is sneller naar de volgende fase van dressuur - maar daarna weer teveel sessies waarin ik achteraf denk "was niet de slimste keuze". Maar verder dan 4 karpers kwam ik niet in deze maand, en dat is niet omdat ik het niet geprobeerd heb... 

April startte veelbelovend

Aan mooi water geen gebrek.
Saillant detail; in het verlengde van de hengeltop een mooie beller. Vangen, ho maar. 

Zelfs op garantiewateren in de beste tijd blanks

Mei dan? Het kon nog erger... slechts 1 gevangen karper. Was dan ook in de afbouw gegaan, met nog maar een paar sessies die ook nog eens faalden, plus een zeer vroeg vallende "zomervakantie". Zomers was het ter plekke zeker, geen dag onder de 25 graden, maar we moesten er ver voor tuffen. "Was aan de Costa del Azur, tingelingeling". 

Gaan we naar juni, de vis inmiddels goed afgepaaid en ik na de vakantie wat minder werkdruk. Heb met heel veel moeite zeggen en schrijven 1 karper op moment van typen, een mooi beschubd maar verder door diezelfde paai zwaar gehavend exemplaar. Verder deze maand drie zelfvertrouwen aanvretende lossers plus talloze missers (slaan op een lijner - al weet je dat dan nog niet - daardoor missen, vervolgens een grote kolk en een daarmee gemiste kans). Om je haren uit te rukken. Niets bleef mij dit voorjaar, en naar het zich laat aanzien deze zomer ook inmiddels, bespaard. 
Zal dat eens benoemen: 

08 juni: 1 x slaan op een lijner, dus mis
14 juni: 2 x misslag op een lijner, en een losser
15 juni: 1 x losser
18 juni: niks
20 juni: niks

22 juni 1 x spiegel (ja die van hierboven...🙏)
24 juni: 1 x losser
25 juni: 1 x misser
28 juni: niks, 1 x beet (heel langzame wegtrekker naar links), niet geslagen
29 juni: 2 x lijner, niet geslagen

(Een misser is voor mij mislaan en duidelijk constateren dat het om karper ging door een bellenspoor, een kolk en/of een boeggolf. En ik sla niet bij het minste of geringste, wacht lang, heel lang voor ik de hengel hef.)

Qua vissen ben ik het zelfvertrouwen wat kwijt, niks werkt, zelfs niet naar plekken waar ik normaal 3/4 karpers mag bijschrijven, zonder moeite of strategie. Dat doet wat met je, maakt nederig. Je beseft weer; elke (aan)beet is bijzonder, elke gevangen vis nog meer. 

Ik keek nergens meer van op: van uitgebaggerde polders zonder vis tot niet bereikbare stekken

Mijn ervaringen; na baggeren wordt het op korte termijn nooit beter

Er zijn mensen die dat beter doen. Maat Andries bijvoorbeeld heeft een prachtige constante in vangsten. In een appwisseling stelde ik dat hij bij zijn keuzes maken waar te gaan (zie boven, vergelijkbare afstreeptechniek) meer parameters beschikbaar had, en daardoor makkelijker fijngeslepen tot plannen maken en uitvoeren kwam, met inschatbaar beter resultaat. Hij was dat niet met mij eens, maar voorlopig blijft híj ze vangen; solo's, duo's of triples. 
En Andries is niet de enige, de dubbele cijfers vliegen om mijn oren; vrijwel iedereen heeft een goed voorjaar. Wat wordt mij hier duidelijk gemaakt, forcefeeded? 

Ken je mij niet, denk je wellicht: gaat alles dan alleen om vangen? Ja en nee. Natuurlijk niet, maar zodra er in negatieve zin een (weliswaar heel breed uitgezet) verwachtingspatroon doorbroken wordt kom je toch heel langzaam op een glijdende schaal naar beneden terecht en krijgt al dan niet vangen de overhand op al dan niet genieten. Voor wie daar nooit geweest is slecht voor te stellen. 

Vangen of genieten, that's the question. En wat dan bij te vaak niet vangen? Dan ook niet genieten? 

De titel is een beetje een instinker, want ik kan mezelf qua vissen absoluut tot de koning van de verkeerde keuzes kronen dit voorjaar. Tot een echte visdip toe ergens in mei. Had ook echt eventjes geen zin meer; motivatie weg en zingeving onder nul. 

Maar of dat zo is over de hele levenslinie? That's the question too?! Vandaar ook het vraagteken in de titel. In het stukje over de de al gehouden gezamenlijke zomervakantie hierboven staat heel onopvallend "we". Zoals dat de afgelopen 149 blogs tussen zomer 2014 en januari 2025 vaak te vinden was in mijn schrijfsels, inclusief de destijds regelmatige voornaam  van de helft van we (Helen). Alleen is sinds enige tijd die "we" niet meer dezelfde. 

Na een mij extern opgelegde alleenzaamheid in start 2025 (een eufemisme voor gedumpt worden, zie eerdere blogs, al heb ik het nooit zo vermeld) is het lot (in het Oudgrieks is het woord voor lot en toeval hetzelfde, ik zou zeggen een nadenkerje) mij alsnog goed gezind geweest - of correcter, daar zeker Koning! - ik heb de mogelijkheid gekregen een andere WE te bekomen. En dat voelt als thuiskomen, na al die complexe jaren. And it fits like a glove, en wederzijds. Met karakters die goed in elkaar grijpen. Inclusief naar mijn kant interesse in natuurbeleving en die maffe hobby van mij. Ze, laat ik haar voortaan Anja noemen - welkom in the A-team, naast Arend, Andries en Aaron - is ondanks liefdevolle eerste toezeggingen nog niet mee op avontuur geweest, maar nadat ik op vakantie in Fr aangegeven had een rare tik te hebben mbt bepaalde rioolputten, (die van PAM met het merkteken van St Gobain, de romeinse brug, heb ze al óveral in Europa gevonden en gefotografeerd. PAM staat voor Pont-a-Mousson, langs de Moselle, voor mij de koningin aller stromen) omdat ik in de 90er jaren regelmatig vlak naast de fabriek viste en elke paar minuten midden in de nacht moest ervaren hoe er een verse putdeksel gegoten en gestanst werd - wilde ze die fabriek wel eens zien. Dat geluid ga ik nooit vergeten. Weet je nog, Leon? Naast het nachtspoor vol internationale treinen en tenders met eeuwenlang gedenggedeng, gedenggedeng... ook nog. Die fabriek staat er dus nog steeds, al is 'ie gemoderniseerd, en op weg terug naar NL zouden we er via Metz/Nancy zo'n beetje langs rijden, dus een kleine detour was obligaat. Fijn dat samen te mogen delen en echt te voelen dat je er als nieuwe partner toe doet. Dat deze dame daarna zegt - we waren daarna even in P-a-M zelf iets verderop gestopt bij de beroemde brug - "jij moet in NL zo snel mogelijk weer vissen, ik snap dat je dat nodig hebt" - toen ze mijn gezicht zag en las starend naar dat heerlijk stromende water, zegt voor mij voldoende, zo niet alles. 

In Lyon, in de haven aangevreten door het zeewater,
hoog in de bergen op 1800 meter, of zomaar ergens onderweg, overal de PAM-deksels

Welkom Anja

Zelfs twee voor de prijs van één!

Trots op samen!

Dit voorjaar ook eens genoten van mijn maten, zonder hengels, maar met eega's. Eens wat anders, moeten we meer doen. Klein feestje bouwen zo nu en dan. Goed voor de verbinding. Al heeft dat nog niet voor de zoveelste mooie vissessie geleid, de vorige stamt uit alweer een voorjaar terug. En ook nog niet tot een nieuw klein feestje. Wanneer gaan we? 

Zijn er dan geen leuke zaken te melden? O, jazeker wel.

Dit voorjaar mijn hengelserie gecompleteerd, niet in exemplaren, dat is wel klaar, maar in de afwerking ervan, inkorten handvatten en op naam brengen. Heb het al eerder aangekondigd. Jeroen van Straalen van JvS rods heeft goed werk verricht: die nieuwe stokken voelen nu ook echt als van mij. Nu nog vis ermee vangen😋.

Zal de rest van de leuke zaken in fotovorm brengen. 

Bestaat echt

Nieuw record

De zonnewende kwam met een BIG beng

Een half uurtje Dobberrob maakt mij altijd blij

Ik heb ze toch maar laten liggen...

Om me even flink te zieken

Is het dan qua vissen echt alleen kommer en kwel? 

Ja, eigenlijk wel, het lukt gewoon niet, zelfs in juli al drie blanks; ik zie zat karpers tijdens de sessies, azend en wel, eerlijk gezegd meestal niet op de stek, en als dat wel het geval is gaat het steevast ergens mis... soms zelfs meerdere anecdotes in 1 sessie. Hilarisch voor een ander doorgaans. 
Daarom begrijp ik ook niet goed dat toen ik op 8 mei wat nog steeds moet doorgaan voor de vis van dit voorjaar, and aint he a beauty, ik ook twee spoorbielzen van grassers ving, zomaar opeens alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En binnen een paar uur. Maar dat was achteraf slechts om mij verder te kwellen, want meer dan dit werd het niet, en is het niet. Nog steeds niet. 

De vis van dit voorjaar

 

Een ouwetje

En een jonkie; zat maar 1 ons verschil tussen

(Pffff, this eagle has landed... denk dat ik er 3 maanden over gedaan hebt, nog nooit zo moeizaam een blog uitgepoept.  Heb mezelf ook nu moeten dwingen. Dat moeizame liep parallel met het niet meer kunnen vangen, zo lijkt het, vangbang = writersblock. Laten we hopen dat ik ergens de negatieve spiraal daarin ga doorbreken. Hopelijk tot over een maand? Ondertussen feesten we vrolijk verder). 

Ondertussen feesten we vrolijk verder💥💥💥