donderdag 30 maart 2017

Honey, I'm home!

Na al dat verbouwingsgeweld was het tijd voor een beetje ontspanning. Die had ik mezelf makkelijk kunnen geven door een week te gaan vissen in Verwegistan, maar daarvoor ga je niet samenwonen toch? Dus lekker samen even naar de lente. En waar kun je dat in maart beter doen dan op Madeira, subtropische vulkanische puist in de Atlantische oceaan? Weinig te beleven, maar wat er te beleven valt heeft nou nèt mijn interesse. Heerlijk wandelen en uitwaaien. Naast wat zelfvoorzienende landbouw en de wandel"industrie" (zeg maar het toerisme ter plaatse) is er voor de lokale bevolking in het "winterseizoen" niet veel meer te doen dan vissen, zowel op boten als vanaf de kust. Overal zie je onze collega's staan. De meeste met handlijnen of eenvoudige hengels. En overal kun je die vis eten, tegen meer dan schappelijke prijzen.

Met een handlijn harders vangen

Duidelijk off-season

Heel bedreven hield hij zijn dobber staande en gaande in de stroom



Hiermee gaan ze de oceaan op, verder dan het oog kan reiken





Wandelen van oost naar west, als het moet kan het


De Oostkaap

Onder de waterval loopt de Noordelijke Kustweg, meestal afgesloten wegens vallend gesteente

Uitzicht vanuit de bungalow, je zou voor minder...

Behorende tot de hoogste kliffen van Europa



Alleen maar lopend te bereiken


Water...


... water...


... en nog eens water
Thuis snel nog een laatste snoek vangen

En dan naar de polder

De oostenwind halverwege maart viel nog even vies tegen, geen stootje, als verwacht

Maar dan draait de wind, en keren de kansen

Wat houd ik toch van de weidsheid van ons Groene Hart

Brasem, zeelt of een echte karper? Ik ben even in het ongewisse, en de vis ook...





Ik ben weer thuis! En wat is er nou leuker dan een zelf uitgezette karper vangen?

Komende periode wil ik, wat betreft karpervissen, zoveel mogelijk vissen op de karpers die "ik" (GHV) zelf uitgezet heb, her en der in de provincie en in Den Haag. Zo krijgt mijn bezigheid een extra laag.

woensdag 1 maart 2017

Fools gold

De laatste verbouwings- en verhuisloodjes zijn in zicht, en niks gaat me meer tegenhouden zo nu en dan ook weer eens een trip naar de waterkant te maken. Zat er aardig doorheen; niet alleen het zeven dagen in de week met verbouwen en aanverwanten bezig zijn voor teveel maanden (ik weet het, een keuze), maar ook het deze winter niet voldoende buiten zijn gaat zijn tol eisen. Ik moest er uit, al is het qua spullen (veeeeel te veeeel spullen joh) thuis nog een complete bende.

Inmiddels heb ik weer de nodige korte sessies gedraaid en ook nog her en der wel wat gevangen in het staartje van het roofvisseizoen. Heerlijk om er weer uit te zijn. Eventjes alleen op de wereld, en het beviel prima. In de wetenschap dat thuis weer echt een thuis was geworden natuurlijk.

In de periode hierna weer wat karperen met de pen, in de polder èn de stadsgrachten, weer serieus brasemvissen en het onvermijdelijke zeelten, we keep in touch. Vooral van dat brasemvissen verwacht ik wel wat, want ik heb wat bedacht, iets dat al jaren door mijn hoofd spookt, maar de rust van eventjes niet vissen nodig had om tot een volwaardig uit te voeren idee te rijpen. Ik kijk uit naar de lente.

.... is Joehoeooe

Dan ben je niet blij, als dit je vloerdelen blijken te zijn... gelukkig niet allemaal

Als verbouwen en wonen samen moeten gaan

Zo was het vroeg in de ochtend nog, twee gescheiden panden

En dit was een paar uur later, kiekeboe

Help, mijn man is klussert?!

Het vet van de oude pindabranderij zit al 50 jaar centimeters dik op muur en wanden

Maar daar hebben we korte metten mee gemaakt, dit is de gestucte situatie een week verder

My precious(es) als laatste. Het gaat de goeie kant op.

Een hele goeie kant

Petite trouvaille in een doos met boilieplanken. Nou heb ik al een jaar of wat niet zelf gedraaid...

... getuige de houdbaarheidsdatum
Warmtelaarzen vergeten... maar ik moest en zou vissen. Werd toch wel een beproeving zo.

De concurrentie rukt op?

De pikeswingers bleven roerloos op hun plek, maar wat dan nog, ik was weer eens BUITEN!
Een losser op dit water is doorgaans een serieuze verprutste kans, dus ik baalde behoorlijk

Met de nadruk op veel, niet op groot

Lekker uitwaaien

Een onmogelijke stek, op heel veel manieren. Het weten is nog niet synoniem aan er vissen:-).

Guilty pleasure

Mooi hè?!

Het jaar is naar tevredenheid begonnen

zaterdag 31 december 2016

Terugblik 2016

Ik heb behoefte aan een korte terugblik, op de laatste dag van dit lopende jaar. Een moment van comtemplatie. De Top 2000 schalt uit de speakers. Op alle manieren een ander jaar dan de vorige, privé, zakelijk, maar zeker ook aangaande het vissen. Qua geinvesteerde tijd, inspanning en ook wel beleving, alles was anders. Eind juni ging het actieve visvlammetje even uit en daarmee was het klaar, om tot nog toe niet meer herstart te worden. Al moet ik zeggen dat ik weer graag wil, naar die waterkant. Plannen in overvloed. In elk geval morgen, 1 januari al! Eigenlijk al 15 jaar traditie, wellicht al wat langer, met onderbrekingen. Solo dit keer, en helemaal niet zo erg, ga naar een éénmansstek. Althans, een stek met maar 1 lopende zone. Voor mij althans.

Dit overpeinzend deze ochtend realiseerde ik me dat ik qua vangsten wel een opmerkelijk jaar gehad heb, zowel met roofvissen, karperen als vissen op zeelt en brasem. Ik laat eea nog maar kort de revue passeren. High five met mezelf!

En alvast, voor iedereen een heel Gelukkig Nieuwjaar! Dat ieders vissersdroom maar (bijna) mag uit komen. Bijna, omdat we wat te wensen over moeten houden. Mijn mening, onbescheiden.

Najaar 2015 al met mijn neus in de 110 plus vissen boter, en vanaf januari 2016 liep dat gewoon door...

... en door, het een fantastich winterseizoen makend. Let op, niet dezelfde als boven (dacht ik zelf aanvankelijk wel even).

Fantastische snoek toch?

Ook al zo'n 110 plus monster. En sterk!! Alsof je aan het talud vastzit.

Geen nieuw gewichtsrecord, maar by far de mooiste ooit

Alweer een bleke Bep na het paaien, maar toch, het blijft een superbrasem

Zomaar, tijdens het zeelten, een hard doorgeknalde (in groei) schub. Dat was pas een prettige bijvangst.

Voor het betreffende Franse water geen bijzonder zware vis, maar ik was er maar wat mee in mijn nopjes

Op alle manieren een afscheid, ik heb de vergunning opgezegd. Tijd voor andere wateren.

Meer dan veel belovende zeelt uit een (voor mij) splinternieuw water boordevol potentie

De bekroning op 20 jaar zeeltvissen op hetzelfde specifieke water. Zestig echte centimetertjes.

Een zeer gewaardeerde zeelt, grootste van mijn enige Limbosessie

Het was geen goed jaar voor grassers, althans voor mij, maar ze blijven mooi. En deze nieuwe aanwas geeft hoop voor de toekomst.