Valreepvissen

Ach ja, zo'n titel moet de lading dekken. Bedenk er tijdens het maken van het artikel (al in het hoofd of achter de Mac) meestal wel een paar. Ook "Makkelijk of toch moeilijk?" had prima de lading gedekt. Het is maar wel insteek ik het wil geven. Waaruit je kunt opmaken dat afgelopen periode er een van keuzes geweest is, en dat niet altijd makkelijk was. Er is zoveel te doen (lees; zoveel soorten te vangen), en dat allemaal tegelijkertijd, en dan kan het ook nog eens op makkelijk of moeilijk water, ingegeven door waar de behoefte ligt.
In eerste instantie, toen de te late maar serieuze kou wegtrok, eindelijk, maar eens wat grote brasems gaan vangen. Op makkelijk water een aantal gevangen, maar die waren nog verre van paairijp en daarmee ook nog niet 'toonbaar'. Bij brasem voor mij wel een vereiste. Daarna wat priksessies op een moeilijk water die niks opleverden anders dan de constatering dat het korte extreem warme weer derde week april toch al direct voor paairespons zorgde. Gelukkig niet zodanig dat ze hier 'klaar' waren, maar elke eerste dag met goed weer zou het festijn weer starten. Daarmee ons het nakijken gevend op de kans op een 7 kilo vis. In die periode een welverdiende vakantie naar de zon om even bij te tanken, eigenlijk bij boeken eerder al 'wetend' dat deze vakantie en de beste tijd voor die brasems samen zouden gaan vallen. En inderdaad. Het is niet anders, want zodra ik terug was kwam ook het warme weer weer terug. Hadden we een goeie week de tijd gehad om te benutten... (ik zweer bij koudere dagen voor die brasems in het voorjaar). Wat te doen? Ik heb alle andere (werk)activiteiten naar achteren geveegd en mezelf vier dagen en drie nachten gegeven. Dan maar even bloeden; alles of niets! Zou ook een goeie titel geweest zijn.
Het resultaat? Iets dat er tussen in zit; niet ontevreden gezien de veel mindere vangsten van anderen, zowel in aantal als gewicht, maar toch de echte grote dames (weer eens) gemist hebbend.

Vrijdag's kom ik vrij laat aan, het nadeel van een zelfstandige, dit keer dan, en zie dat er al iemand op de stek zit waar ik mijn zinnen op gezet heb. Vannacht komt er een wind opzetten die precies die hoek gaat inwaaien en uit ervaring weet ik dat dit de vis op sleeptouw neemt. Dus we gaan de tactiek iets wijzigen. Deze avond voor een uurtje of twee hit & fun op een stekkie wat zich daar voor leent en bekend staat voor de avond en tegen donker richting de zone waar ik wel een dag of wat wil vissen. Eerst maar even checken wie er al zit. Het blijkt Michel, een meer dan sympathieke lokale karpervisser, waar ik vorig najaar al kennis mee gemaakt heb. Heb ik mijn stek afgestaan, dus ik kan een potje breken. En ja, hij blijft vannacht ook. En nee, geen bezwaar als ik 100 meter achter hem plaats neem. Gezellig. Snel terug naar de avondstek. Maar die loopt niet. Vang wat witvis. In de schemering terug naar 'achter' en bivak maken. Gelukkig hoef ik het hier niet uit te vinden, het is bekend. Prachtige zonsondergang. Die nacht verloopt rustig, zo nu en dan een lijnzwemmer. Waarschijnlijk toch brasems op weg naar hun bruiloft morgenochtend. Hetgeen in het allereerste licht bevestigd wordt. Overal plonzen en boeggolven in de sloot verderop. Overdag schakel ik over op met maden vissen op de haak en regelmatig mag ik een voorn vangen, dat is hier een opgaande trend de laatste jaren. Terwijl de snoekstand juist afneemt... Zaterdag brengt niks aan brasem, en waarom ook, ze hebben genoeg aan elkaar deze dag. Het wordt een bijzonder warme dag, subtropisch en de zone voor dagrecreatie loopt helemaal vol. Had ik al zo ingeschat, vandaar dat ik niet aan het begin ben blijven hangen. Vandaag is het ook nog eens 5 mei, dus een feestje. Denk dat er 500 man aan het water zaten. Inclusief begeleidende muziek. 's Avonds neemt het iets af, en omdat Michel nu voor vismaat kan spelen die even oplet ben ik in staat om mijn bivak te verlaten en wederom een paar uur in het kommetje van een dag eerder te vissen. En wederom geen brasem.
Vlak voordat ik vertrok had Michel een grotere brasem, net achter het talud. Helemaal leeg en overal wonden van de paai, maar het was er een. Voor mij een signaal dat de vis geneigd was dichter onder de kant te vissen en straks bij opnieuw inleggen een hengel dichterbij te leggen.

Ik zit bij laatste licht, mijn uitzicht de komende dagen

Goedesmorgens!

In een paar dagen "boem" tot bloei

Bezoek, en uiteindelijk (tijdelijk) vriendjes

Het stekkie aan het begin ziet er zo liefelijk uit, maar schijn bedriegt...

... want dit is het uitzicht een goeie 60 meter verderop aan de overkant

Iets eerder terug op de hoofdstek, weer zonder vis

En opnieuw zo'n superzonsondergang

Die nacht is een replica van de eerste, all quiet on the northern front. Maar de ochtend brengt me eindelijk datgene waarvoor ik kwam. In een paar uur tijd diverse aanbeten, en inderdaad vlak onder de kant, op het talud. Het zijn de vissen met de gewenste lengte en hadden ze nog niet gepaaid (want grotendeels leeg) dan had ik opnieuw 5 kilo plus kunnen bijschrijven.

"Wakker worden luiwammes, het is 05.30..."

De dag die volgt is zo mogelijk nog heter dan de vorige en ik kan mijn Sardiniëteint mooi bijhouden. Inmiddels traditie dat Helen een keertje langskomt en we samen eten aan de waterkant. Daar waar het laatste appje vorig jaar nog een waarschuwing bevatte in de trant van "warme kleren mee" kan in nu het tegenovergestelde melden "vergeet je badpak niet en neem voldoende water mee". Waarvan akte. Ik vang nog een brasem, maar deze lijkt teveel op het exemplaar wat Michel had. Leeggewipt en vol gangbangwonden... die gaat zo terug. Onder het toeziend oog van wat verderop barbecueënde Polen, die zodra ik opsta om mijn hengel te pakken al in de smiezen hebben dat er wat gevangen gaat worden. Vissen met een hair en boilie was overigens no good ondanks mijn vangst. Nee, inderdaad:-).
En voor de derde dag op rij zo'n ultrastrakke zonsondergang zonder enige wolk. Uitwisselbaar met de vorige twee. Het is dat er tegenwoordig data's versleuteld zijn in de beelden want anders zou ik ze niet uit elkaar kunnen houden.

Mijn specimenhunters-record. Ever!

Avond drie, dit keer met hordes muggen...

De derde nacht wederom een rustige, behalve dan dat ik telkens uit mijn slaap gehouden wordt door een zooitje puberende vrouwloze woerden die het maar op mijn nieuwe vriendinnetje voorzien hebben, ze blijven de kant opklauteren en het stelletje, dat nu voor twee dagen bij mij bivakkeert, belagen met hun geile bui. Na wat pogingen van mijn kant mijn schepnet als eendennet in te zetten begrijpen ze dat het me menens is, weg van hier!
Die ochtend moet ik besluiten, zing ik het nog een dag uit, is dat zinvol? Of ga ik andere dingen regelen, er ligt nog een bak werk omdat ik vrijwel direct na de vakantie aan mijn stutten getrokken heb. De rede overwint. Ik ga naar huis. Kan ik gelijk even naar Arend om wat voer mee te nemen, we hebben grote plannen deze zomer, maar dat is voor later.
Tijdens het proces van inpakken in de ochtendzon komt er nog een aanbeet op de laatste hengel (de eerste had ik net opgeborgen). Met een hogelijk gewaardeerde troostprijs. Het is goed geweest zo, ik heb er uitgehaald wat er in zat. Tijd voor andere visserijen.

Helemaal op zijn gemak

Ik vrees voor weer een onvrijwillige gangbang zodra ik vertrokken ben

Naast fluitenkruid houd ik ook van smalle weegbree, zo heerlijk Hollands

Ja, komt u maar!!! Een echte valreepvis. 

De periode daarna vul ik mijn zakken met mooie zeelt, in een mengeling van moeilijk en makkelijk water vissend. Zoals ik er nu voor sta heb ik liever een mooie zeelt van een moeilijk water dan een hele trits aan zeelten van een makkelijk water, 10/15 stuks kan zomaar als je weet waar. Ben bijna weer zover dat ik weer een jaartje terugga naar het zeeltmekka van Nederland, om te kijken of de tijd de wonden in de populatie geheeld heeft. Wellicht volgend jaar al. Er heeft dan een gat van zes jaar tussen gezeten. Sindsdien heb er niks meer van vernomen, althans niets recents. Wel dat er twee claims op het Nederlands record zijn geweest, beiden gehonoreerd, de een de andere overnemend, maar dan wel van vangsten voor die tijd die laat zijn ingediend.
Maar nú is nú en er valt nog wel een mooie zeelt te vangen. Ondanks dat ik derde week april al getuige was van een plaatselijke zeeltpaai (heel bizar) is het legioen niet in actie gekomen. Zal nog wel wat te melden hebben, zo schat ik in. En daarna? Heb mijn zinnen op karpers en graskarpers gezet. To be continued.

Verkassen is vaak goud, want zo kun je valreepzeelten vangen, en een ander weer verder brengen:-). Kijk, ik vis hier al 20 jaar vriend...

Oehhhhh, wat was ik hier blij mee!!! Een van de allermooiste zeelten van de afgelopen jaren. Flink aan de maat. Na 8 uur geen beet... en stug volhouden.

En iets later deze schoonheid op de nog inliggende andere hengel.

Voorlopig gewichtsrecord voor mij op een specifieke water. Eigenlijk zouden we een video opnemen... had ze mooi in kunnen excellereren.

Heel veel mooier dan zo hebben we niet veel soorten. Ruisvoorn, baars wellicht ex aequo? Valreepvis!!

Effe bloggûh

Veel te melden? Nee en ja. Onlangs plotseling heel warm geweest en anders dan verwacht deed dat de vangsten geen goed, van veel te koud koud naar drie dagen boven de 25 graden maakte dat de meeste vissen apathisch werden of spontaan in de paai sprongen, zowel brasems als zeelt, en dat in de derde week van april, ergo mindere resultaten... alleen op de koudere (lees normale) dagen viel er een aardig visje te vangen. Althans als het om zeelt ging. De Brama Gigantica's brasems op een specifiek gaven niet of nauwelijks thuis (elders), en daar waar het nauwelijks was ging het om de kleinere exemplaren of vissen met enige lengte die nog geheel en al in winterstand stonden. Bleke beppen zonder enge kuitaanzet.
Maar ik heb me geamuseerd, daar niet van. Wilde eigenlijk drie dagen op rij (waarvan dus twee nachten) proberen in een alles of niets poging zo'n brasem te vangen, maar dat idee strandde op een goeie foto-opdracht, hetgeen helemaal niet erg is, hooguit jammer. Daarbij, het had toch niks geworden, zo weet ik nu. Beter nog even opsparen tot de goeie momenten. Hoop wel dat ze nog komen. Er zijn van die jaren (2014 en 2015) dat werkelijk niemand wat vangt, alsof het water leeg is. En in 2016 en 2017 kan de koek weer niet op. Onverklaarbaar. Mysterieus. Maar o zo intrigerend daardoor.

60plus is ie wel, maar dit is nog teveel een slijmjurk

Hieronder een selectie aan mooie zeelt, waaronder weer een exemplaar waar ik echt mijn bed nog steeds voor uitkom. Het gaat goed met de zeelt in deze regio! Je kunt duidelijk merken dat bepaalde wateren steeds grotere zeelten opleveren. Een paar jaar geleden was het gros 47/48 cm, nu is het normaal dat ze grotendeels goed over de 50 cm heen gaan. En dat ze al gegroepeerd zijn is ook goed te merken, meerdere aanbeten in korte tijd. Zelfs twee keer een dubbelrun. En dat is op zich helemaal niet ongewoon, heb het teveel meegemaakt in deze periode. Nog een opvallend item, maden zijn steeds meer 'uit' op plekken waar steeds meer gevist wordt. Miniboilies en wafters werken beter. Want wat te zeggen van (gezamenlijk) 35 gevangen zeelten waarvan 2 op maden? En dat is niet omdat het niet geprobeerd is. Twee hengels naast elkaar, ieder met een aassoort en telkens gaat de wafterhengel lopen. Ook bij omdraaien van de hengels.

De lengte is er

Ook het vissen met een pen en een method"veer" weer opgepakt. Ging prima, heb er leuke karpertjes mee gevangen. Van het soort "ploep weg, en direct top krom". Op de boltrigmethode, maar dan met een pennetje. Een bijkomend voordeel dat ik zeker meer ga uitnutten, is dat door het 'beschermende' platte onderplaatje van de feeder het goed mogelijk is tussen de opkomende lelies te vissen zonder gelijk vast te zitten met je haak. Omdat de haak onderdeel van het aangeboden grondvoer óp de feeder is. Dit jaar heeft Drennan verbeterde feeders uitgebracht, in twee maten, die wat mij betreft een schot in deze specifieke aasaanbiedingsdoos zijn. Temeer daar het verzwaarde gedeelte van een composietsamenstelling is, in plaats van lood. Kun je zonder extra mal inzetten, gewoon in een van je vuisten modelleren. Ik weet niet of ze al te krijgen zijn, maar ik mocht ze alvast uitproberen. Welldone chaps!

Buiten is het heerlijk

Laatste lichtmomenten vlak voor mijn eerste "nachie"

Zomaar lente?

En dan opeens zit het koude weer in de lift. Ik neem mijn kansen waar en ga gelijk vissen, gelukkig kan het weer na alle zaken die mij van vissen afhielden. Korte trips met leuke resultaten, zowel de zeelten als de karpers geven acte de presence. En hopelijk de brasems ook binnenkort, dat moet dit jaar erop of eronder worden, ik ga voor een 7 kilo vis.

De zeelten zijn in deze periode nog wel wat magere latjes, ze komen net uit de winter, nog veel bloedzuigers op sommigen, maar dat mag de pret niet drukken, ik heb er lol aan. De lente is voor mij de mooiste tijd van het jaar. Met twee hengels en boltrigmadenkorven, plus een heel kort onderlijntje en een minihaakje Drennan Super Specialist barbel nr. 14. Dat voorzien van een mini-line alignertje draait als een malle. Perfect haakje, dat pas sinds heel kort onder mijn scope kwam. Al in 2010 maakte ik kennis met de grotere varianten, maar daar zag ik destijds geen meerwaarde in (beetje onterecht), maar met het aanschouwen en inzetten van maatjes 12 en 14 was ik om. Klein, subtiel, maar beresterk.

Sessie een geeft nog geen leven te zien onder het wateroppervlak, althans niet via mijn wakers. Sessie twee is al succesvoller. Zowel Arend als ik hebben ieder twee aanbeten. Hij vind het magertjes, maar vergeet dat we eerder gestart zijn, en dat de winter een paar weken later doordendert, dus ik ben heel tevreden. Echte series maken is nog even niet het motto. Elke vis is er eentje.

De eerste van het jaar

Als de zon doorbreekt, krijg de vis zin in lekkers

Het vasthouden gaat al een stuk beter, Arend

Bij de karpers is hetzelfde te zien, ook daar de eerste keer nog niks, behalve een veel te koude oostenwind, maar de keer er op heb ik beet. Prachtige mooie schub van een pondje of 15. Op twee meter uit de kant, op een homemade wafter en wat kapot geknepen boilies. Hij wist niet wat 'm overkwam:-). Kon ik gelijk mijn nieuwe camera (Nikon D7100) uitproberen. Niet dat ik zo nodig 24MP nodig heb, de jarenlange ingezette D200 had minder dan de helft en voldeed prima, maar een beetje meer goeie iso's is wel handig, plus een groter scherm achterop. Pictures for dummies. Maar de warme kleurweergave van de D200 zal niet gehaald gaan worden, ik zie veel neutralere (saaie) beelden. Zal er nog wel wat mee gaan 'spelen en stoeien'. Heb de kleurbalansknop nog niet kunnen vinden. Jammer, maar helaas. Desondanks ben ik er blij mee.

Ja, hij doet het! Lang leve het 3 meter kabeltje en een knieknop

Poldervriendje

In deze periode ook The Big Year afgesloten, en bijna mijn streven van 100 vogelsoorten gehaald. Nummer 92, een slechtvalk, kwam een dag te laat. Maar dat mag de pet niet drukken, het heeft een extra dimensie aan de vistrips toegevoegd. Wie weet tel ik wel gewoon door... wie doet me wat?

De laatste trip op zeelt ging het nog beter. Expres naar wat dieper (en daarmee wellicht stabieler?) water uitgeweken. Met goed resultaat, samen (met Arend) vijf zeelten en een verdwaalde uitzetspiegel (die overigens daar ter plekke voor geen meter groeien). Mijn laatste zeelt kwam in het laatste half uur, na wisseling van maden als haakaas naar een opvallende wafter, ooit een idee van John, met de bedoeling de eventueel toch aanwezige, maar niet zo hongerige, vis te triggeren met een opvallend aasje. En dat lukt regelmatig. Hier binnen 10 minuten een aanbeet na drie uur geen stoot.

Al wel de lengte

Prachtig baasje, kwam van bijna 4 meter...

De gewaardeerde nabrander op een pop-upje

Niet teveel tekst, en teveel ander afleidend ge-oh. Alleen wat vissen. En de muts en bril zijn ook nieuw:-)). Voor mij is de lente begonnen.

De laatste klap een daalder waard

Begin februari krijgt koning winter een beetje grip op ons deel van de wereld. Vind ik nooit zo heel erg, hoort er een beetje bij eigenlijk. Daarbij komt het de snoekvangsten ten goede, zeker niet overal, maar er zijn wateren die goed reageren op een beetje koude, en nog beter op het vertrek ervan.

Toen ik nog niet wist dat het ijs wat langer zou blijven, op balkon tijdens een mooie ochtend, gewoon voor de gein

Getijdewater

De snoeken moeten nog maar even wachten, eerst een plaatje

Dus van thuiszitten kan geen sprake zijn, er moet gevist worden. Niets is mooier dat 's ochtends vroeg aankomen en alles bevroren vinden, op een klein windwakje na precies op de punt waar je gedacht had het te zullen proberen. En met het actief en expres wat rondjes draaien van de voerboot in dat windwak het aanvankelijk kleine gaatje steeds groter zien worden. Groot genoeg om er een hengel in kwijt te kunnen. Heb eens wat gelezen van Tony Miles (bekende Engelse allround/specimen visser) over hoe hij met dobbers op de rand van het smeltende ijs viste, meebewegend met het verdwijnen van dat ijs, en daar keer op keer juist daar langs het randje beet kreeg van jagende snoek, hem een Red Letter Day bezorgend. Kijk dat kan ik ook, maar dan statisch. We vissen dichtbij, dus verplaatsen is geen moeite. Weet niet wat het is, maar dat dobbervissen op snoek krijg ik maar niet van de grond, terwijl ik standaard een extra hengel bij me heb waarmee dat prima kan... Met karpervissen is het geen probleem. Denk dat het ligt aan het actief moeten vissen en opletten, is voor mij een voorjaarsding, dan voel ik me het meest de jager. In de winter liever meer laid back hangen in je stoeltje onder een plu en vooral niet te veel actie, anders dan die wanneer je beet hebt. Zal wel tussen de oren zitten.
Tony Miles had het destijds goed begrepen, want er komen in korte tijd twee mooie volle snoeken op de kant, geen monsters, maar na zoveel pech de afgelopen maanden is elke gevangen snoek er één!
Met allebei de snoeken is wat aan de hand. De eerste heeft iets raars rond zijn kop achter de kieuwen gewikkeld zitten. Het blijkt een takel gemaakt van waslijn, bijna letterlijk, want het ijzerdraad in de kern stelt echt niks voor. Een Poolse takel wellicht? Die vissen hier stiekum, ik geloof er niet in dat een normale Nederlandse snoekvisser deze rotzooi zou inzetten. Je hoort mij nu niet zeggen dat Polen niet goed vissen, dat is grotendeels lulkoek en stemmingmakerij, maar er zitten er zeker tussen die hun zaakjes niet voor elkaar hebben. Van de paar nu gevangen snoeken in 2018 heb ik er dus al twee bevrijd van een piercing... De andere, vandaag gevangen, iets grotere snoek, maar nog steeds geen monster, heeft nog een zeelt in de strot steken. Naar schatting een vis van 30/35 cm. Terwijl de snoek zelf even 90 centimeter is. Bij het onthaken zie ik dat een zeelt is omdat de gehele staartwortel met die prachtige goudgroene kleine schubbetjes nog uit het keelgat steekt. Direct na het verwijderen van de haak, in een paar seconden gefixt, pak ik mijn telefoon en maak een foto. Ben maar nèt op tijd, want de zaak is zowat al ingeslikt... slokop! Die had dus aan die zeelt alleen niet genoeg, want ook mijn haring was een forse 20 cm.

De voerboot als multitool, en dan mag de zon de rest doen

Hans, de snoekenbevrijder? Nummer twee al dit korte jaar.

Wat een rotzooitakel!

Wordt ik blij van

Middenin de snel naar binnen glijdende samengeknepen staart van een aardige zeelt, de staartwortel inmiddels al verdwenen

Het voedt me, en ik krijg zowaar weer wat snoekfever. Jammer helaas dat de tijd ontbreekt om er echt wat mee te kunnen doen én Koning Winter nog even zijn verlate dingetje komt doen. Oostenwinden, nacht- en dagvorst, laat in het winterseizoen. Ik laat me in het weekend niet kisten en weet daar een prima plek voor, in de luwte, lekker weggestopt in een woonwijk. Er zit snoek, want die hebben we al gevangen. Dat ik er desondanks dit jaar nog niet gevist heb komt omdat de inmiddels in eigen gelederen ontstane "rotary" me niet heel erg bevalt, het is me gewoon te druk, en dan blijf ik er tegenwoordig liever weg. En omdat er meer dan genoeg ander water in Nederland is, schept dat ook weer kansen. When one door closes, another one opens. Lekker mijn eigen ding doen waar niemand komt, en dat de snoeken dan minder groot zijn is jammer maar helaas. Maar deze dag blijf ik niet weg, de vangsten vallen over de gehele linie tegen en we zitten tegen het einde van het seizoen, dus het is wat rustiger geworden. Ter plekke en aan de gehele waterkant. Een beetje een dooie periode. Ik voel dat ik een goeie kans maak. Ferry, de 'local', is al een twee keer een praatje komen maken. Leuke gozer, die ik nog ken van de goeie ouwe KSN-tijd. Altijd in voor een goed gesprek of een actuele tip. Ergens die middag zien we beiden een tik op de top, maar geen enkele andere beetregistratie. Ik ben niet gek, weet inmiddels van de dressuur hier, debet aan de hengeldruk, loop direct naar mijn hengel en pak 'm op. De lijn schokt een heel klein beetje, en ik sla direct aan, eigenlijk verwachtend mis te meppen. In dit geval beter een halve kans dan geen. En raak! En hoe, voel al direct dat een beste is. Een paar keer serieus lijn nemend. Maar hoe best blijkt pas de mat, eindelijk weer een monster. Ik ben er euforisch van. Voor heel even ben ik De Man. Maar heel even hoor, want deze vangst hangt verder van toeval aan elkaar. Maar gevangen is gevangen, dat kan niemand mij afpakken.

At your service?!

Het zal een der laatste roofvissessies blijken, want Koning winter zet door en door, tot schaatspret toe voor velen. Niet voor mij; hier geldt het adagium 'de duvel schijt altijd op een hoop'. Heb geen zin er al te veel op in te gaan, maar het zorgt voor weinig vreugde en geen tijd voor mezelf, inclusief hengelavonturen. Die moeten maar even wachten, het voorjaar is voelbaar.

Schaatsdorp Hoogmade

Geboortedorp van vele illustere helden op het ijs, met als meest recente Kai Verbij

Bijschrift toevoegen

IJs, ijs en nog eens ijs

Rust zacht Tante Aaf, het is goed zo