Stijgerteiger(en)

Iemand vroeg me onlangs waarom ik regelmatig zo kritisch ben in mijn blogs. Tja, aard van het beestje, deels? En er is regelmatig wat mis aan de waterkant, helaas. Prima uitlaatklep zo'n blog. Ben ik het kwijt. Al hoewel, zaken waar ik me écht aan stoor zoals die analfabeten met overlast gevende loslopende honden op plekken waar dat niet mag en ook prima staat aangegeven, of waar dat wel mag en de eigenaren gelijk vinden dat hun 'kind' ALLES móét mogen ter plekke (helaas op steeds meer plekken, met dank aan onwetende ambtenaren), inclusief je hengels van de steunen lopen, je lijnen meenemend terug het fietspad op, "dan had je er maar niet moeten gaan zitten", kijk daar heb ik het niet over.... dat raakt me teveel, wordt ik emotioneel van... en woedend.
Maar hij had een punt. Wil niet eindigen als een van de mannetjes op het balkon van de Muppetshow. Een beetje meer happy go lucky. Het is maar vissen. Iets met prettig buiten zijn en ontspannen. Dus maar weer eens een blog met leuke zaken, zoals mooie zeelten, zeker als ze de 55 cm aantippen of voorbij gaan, hetgeen me regelmatig overkomen is dit seizoen. Kan er geen genoeg van krijgen er naar te kijken. De eerste vier zeelten hieronder kwamen allemaal uit 1 sessie en zijn allemaal anders, goed te zien als je ze aan dezelfde kant fotografeert. Zo eigen, karaktervissen. Wat mij betreft behoorlijk goed te herkennen onderling. Het water begint al wat op te warmen en de eerste kuitaanzet is te zien.

De sessie waarin de vissen hierboven gevangen werden was eigenlijk de laatste, in een reeks met regelmatig zeeltvissen (en vangen), omdat "De Steiger" er zou komen. En dan is er nergens anders tijd voor... Inmiddels een gevleugeld woord in huize Moolenaar-van Velden, dat kun je van me aannemen. Zo'n onding op 10 meter werkhoogte waar ik een aantal dagen, zo niet weken, op zou moeten vertoeven, elk vrij uurtje wegploeterend. Stelde het al drie jaar uit, maar nu móést het echt. "Voor de zomer." Ja, dan ben je aan de beurt als zich een stabiele weersperiode voordoet, zwangere zeelten of niet... Heb gelukkig geen last van hoogtevrees of andere angsten, maar dat omhoog en omlaag tijgeren gaat je op een gegeven moment tegenstaan. En toen het verwachtte weer ook echt mooi bleef, kwam er weer wat lucht, want daardoor schoot een en ander lekker op. En na al dat afkrabben en aanverwanten heb je voor kitten en aflakken niet meer de hele dag nodig, en in mijn (echte) werkplanning had ik wel vooraf grote gaten geschoten. Ik zag mijn kans dus schoon en ging direct pleitte zodra dat kon voor een uur of wat. De zeelt zou zomaar in de paai kunnen schieten en daarna is het weer 'over'. Overkwam me vorig jaar.

Pas als je er met je neus bovenop staat zie je de ellende

En dat moet er allemaal af

Waarvan akte

Het gaat de goeie kant op, ik zie al grondverf

Gone fishing... Om 06.00 uur 's ochtends sta ik al op de parkeerplaats. Ondanks het uurtje rijden.

Daar links rolt er eentje, tegen de lelies aan, tegen de overkant. Dat wordt uitvaren met het bootje.

Duurt dus niet lang....

Al wel mooi de lengte

En bij de volgende ook het gewicht, bij deze goed verdeeld over de vis, is van nature robuust

Of bij deze alleen tijdens de paai. Maakt mij vandaag niks uit.

"O, daarom de term voerboot?"

Ja nu wel, mij een beetje plagen tijdens het zeelten. Waar waren jullie een maand geleden?

Duidelijk een stelletje, een beste vis voor een mannetje

Strak in de lak, maar dan wel van een beter merk

Moet het nou echt nog een keertje?

Zo, bijna klaar, hij kan weer weg

In de periode die volgt ga ik uiteraard veel vissen. Niet dat ik sowieso tekort kom, maar heb toch het gevoel iets in te moeten halen. En alles valt samen, weersomstandigheden en (vrije) stek keuze, naast een behoorlijke portie eigenwijsheid, een beetje waterkennis en zeker ook het nodige geluk.
Eindelijk mag ik weer eens een aantal echte zeelten begroeten, vissen van dicht tegen de 4 kilo en de magische lengte (voor niet ingewijden, dat staat op 60 cm. Al word je er tegenwoordig mee doodgegooid op social media, tuurlijk jongens, allemaal 60-ers...). Dat is lang geleden, moet terug tot 2012, in de pre-blogtijd, om resultaten van die orde van grootte te zien. Voor mij is een zeelt pas interessant als hij 55 cm is, en niet dat ik voor de rest als een snob mijn neus ophaal, maar daar ga ik pas voor op pad als begeerde ondergrens van het ware. Maar de laatste 7 jaar is het redelijk schrapen gebleken. Ben dan ook een zeer zuinige meter, en zal mezelf echt wel tekort doen... (not!) Discussies over goed meten ga ik niet meer aan, iedereen doet maar, ik vergelijk mijn vissen alleen nog maar met die van mezelf, en dat is goed beschouwd ook de enige graadmeter. Had destijds in 2012 27 zeelten van 55 cm en groter, en dat op een totaal van ongeveer 60 gevangen vissen. Dat waren ongekende tijden, puur te wijten aan het bevissen van twee speciale wateren. "Waarom niet daar nu heen dan?", zou je kunnen zeggen. Helaas, de wateren waren al vrij snel na mijn bezoeken ontdaan van hun vissen door ziekte of simpelweg teruglopen van het bestand door ouderdom. Heb er destijds, niet alleen in 2012 maar ook eerder, prima kunnen vinden wat ik zocht, zeelt richting Engelse standaard, dus was behoorlijke verwend geraakt. Sindsdien geen water meer wat ook maar in de verste verte kan tippen aan die plekken. Al zit daar het hernieuwd vinden van (dezelfde) liefde ook voor een deel in, een dag heeft maar 24 uur, en niet alles kan om vissen draaien. Dus heb ik vrede met het idee dat je niet altijd maar groter kan, en ook niet constant. Zat al heel snel in de toplaag van BV NL, en als die wegvalt en er is geen alternatief is het klaar. Maar goed, uitweiden over bijzaken kan ik als de beste, terug naar de laatste vangsten.

Toch altijd op zoek naar de grootsten van een water, en daar kun je op verschillende manieren mee om gaan, lees sturen.  Het was niet alleen de stek, maar ook het onderbuikgevoel dat me vertelde niet voor de meesten te willen gaan, in de hoop de groten mee te vangen, maar juist weg te blijven van de meute. Letterlijk. Jonge(re) geile opdringerige mannetjes die de dienst uitmaken in de grotere groepen zeelten. Daar blijven de oudere dames van weg, niks MILF, maar "aan mijn lijf geen polonaise". Dus moet je op zoek, je gevoel laten spreken en de kennis toepassen die je in jaren hebt opgebouwd. Wat ik daar echter voor nodig had waren stevige westenwinden, gezien mijn idee op welke stek het allemaal specifiek moest gaan gebeuren, en die winden hadden we al een tijdje niet gehad. Weet zeker dat ook daarmee de droogte van tegenwoordig (deels) kan worden verklaard, bij westenwind komt ook de regen mee. Toen het er naar uit ging zien dat die winden - even- kwamen zat ik klaar en de rest is geschiedenis.
 

Eerst een forse chaperon

Dan een kleinere zeelt; 48 cm en mind you 2600 gram! Oehhh, de toekomst!

Moet je maar niet koken tijdens primetime, enne niks anti-aanbakpan... marketingpraatjes

Inmiddels slim genoeg om twee schepnetten mee te nemen. Twee grand ladies gevangen houdend voor even...

Enter the monster(s). Oké geen nieuw record, maar na zoveel jaar weer een echte bak, waar ik erg blij mee ben.

Deze heb ik al eens vrijwel zeker eens aanschouwd door een oculair, toen niet mijn vis en ook niet mijn camera. Maar de dame had wel een vinkje gekregen. En ze zal het begrepen en onthouden hebben...

Moest de stek helaas verlaten het gevoel hebbend dat de koek nog niet op was, had ik nog maar 24 uur gehad... en kon pas later in de week weer terugkeren. Volgens de weerberichten zou ook op die komende dag de wind opnieuw naar het zuidwesten gaan draaien. Zou ik tot die tijd stelselmatig wat voeren, om ze bezig te houden. Waarvan akte.
Maar dat viel tegen op de dag zelf, en daarmee de vangsten, pas heel laat in de middag draaide de wind, en toen na lang wachten...

Te mooi, te kalm, te braaf, zomers klotsend

Kijk, nu gaat er wat veranderen, kom maar op!

Van een lome

bijna zomerse kabbel

naar een steeds feller briesje

het water steeds meer rimpelend

totdat er uiteindelijk weer kleine witte kopjes mijn kant op komen rollen...

... samen met de vis. Mission accomplished. Wat een bak weer, en een onbekende ook nog.

 

Ondertussen heeft de zeelt gepaaid, na dat bloedhete weekend in de start van juni. Ik zal niet beweren dat het hiermee allemaal weer over is, weet zeker dat niet alle zeelt in 1 keer paait, dat ze ook verschillende momenten na elkaar hebben, desnoods met weken ertussen én dat de grotere dames zo lang mogelijk proberen de dans te ontlopen totdat ze er echt 'klaar' voor zijn, maar toch is het anders als je weet dat de paai al begonnen is. Vind het in elk geval lastig om er dan 110% mee door te gaan. De oplossing ligt in het bevissen van dieper water, wat ik ga doen, heb de epistels van Gibbo goed bestudeerd, al kan het zomaar zo zijn dat ik ook daar (ander water) te laat ben.

Luxeproblemen 02

Terug naar het zeelten

(Als je hier begint - de meesten lezen van 'achter' naar 'voor' omdat het zo wordt aangeboden in een blog - dit deel vormt 1 geheel met Luxeproblemen 01, voor het juiste begrip). 

Er waren al wat vissen op de mat beland, de zeelt reageerde goed op het vroeg inzetten van het voorjaar. Elk jaar weer leuk, veel beet krijgen, soms vliegen de aanbeten je om je oren, hoe vaak ik geen dubbelrun heb gehad?

Kale boel nog begin april

Concentratie bij het uitvaren, precies op het randje graag

Nu al mooi vol

De drie hierboven getoonde boeken heb ik afgelopen periode maart-april gelezen en ondanks dat het voor de tweede of derde keer was, kwamen er toch weer nieuwe zaken uit. Hoe ervaren je ook denkt dat je bent, er valt altijd weer wat nieuws te leren. Met name Jim Gibbinson weet maar al te vaak de spijker op de kop te meppen. Als je goed weet te filteren staan zijn teksten vol met eye-openers. Maar dat kan alleen maar als je zelf al in hetzelfde proces zit om uit te vogelen hoe specifieke zaken in elkaar steken. En het artikel Master Tench Float Fisher van Keith Sanders heeft me zeker weer een betere penvisser gemaakt, in theorie dan toch.
Wat in Engeland een fenomeen is sinds de jaren 80, is de al maar toenemende zwaarte van de vissen, en dan met name de vrouwtjes. Met dezelfde lengtes als bij ons wegen vissen zomaar een derde of de helft meer dan bij ons. En dat staat los van het gebruik van hun Imperial pounds. Er zijn vele redenen voor aan te voeren, maar niet een daarvan is sluitend. Temeer niet daar al die zaken ook voor het continent opgaan, maar waar dat groeiverschijnsel zich veel minder voordoet.

In het weekend van midden april wist ik dat e.e.a. taai zou gaan worden, er werden serieus koude nachten verwacht en die kwamen ook. Het is dat er afspraken stonden met Arend, want alleen was ik thuis gebleven. Daarom was het schrapen voor een visje, maar ik was nog spekkoper met drie aanbeten. Arend had zelf niks - behalve weer eens een karper, hoe doet ie dat toch? Die heeft in vier jaar vissen op zeelt in het voorjaar meer karpers als bijvangst dan ik in ruim 20 jaar -  maar hij wist er op een van mijn hengels nog een te vangen, de grootste nota bene, net toen ik na een heel weekend strak achter de stokken zitten heel even naar de auto moest. Het was en is 'm gegund. Wij delen wel meer aanbeten, en dat bevalt me heel erg goed. Je investeert toch samen in zo'n trip. Beter dan "ikke, ikke ikke, en jij mag toekijken". Ondanks de karige vangst vond ik de trip meer dan geslaagd, we hadden onder de slechtst mogelijke omstandigheden toch maar wat mooie vissen gevangen.

De eerste nacht solo, om de stek te kunnen zekeren, maar het was geen enkel risico geweest met die kou, nobody there

Koud!

Nacht twee niet anders

Daar komt weer zo'n hagelbui, of wordt het dit keer weer eens natte sneeuw?

Na 26 uur vissen. Lang genoeg om er blij mee te zijn.

Arend is kanjerkampioen.

Naarmate het voorjaar verstrijkt passeren we ook de grens van nog kaal naar al lekker groen. Vind ik de mooiste tijd, alles in bloei, vrolijk fluitende vogels, fleur en kleur. De vis wordt veel beter (stabieler) vangbaar en elke keer vangen we mooie exemplaren. Maakt niet zoveel uit welk water (de stek wel!). En wederom is The Method met een waftertje veruit favoriet. Was is er toch gebeurd met de madenvoorkeur? Moet wel zeggen dat ik steeds minder maden 'breng'. Zal het dan toch ook aan het massaal aanbieden gelegen hebben? Er is 1 water waar ik dan kan uitvogelen, helaas niet in de buurt en iets om je een heel zeeltseizoen in vast te bijten, en zover ben ik nog niet, heb er ook geen tijd voor, vraagt om een andere benadering. De huidige visserij is wat meer van het korte sessies maken rondom werk en andere zaken van het leven.

Toch 3000 gram

En allemaal een ander, eigen, karakter

En weer twee in één netje

Soms moet je opportuun zijn, en gebruik maken van je kennis. Als je ontdekt dat ze er weer zijn, direct gaan. In drie uur tijd 7 aanbeten.

Goed te zien is het verschil tussen een 'gewone' en een grote zeelt. De grote is de vis van de foto hierboven. Zo'n seizoensparel.

Laatste sessie met Arend bevat weer een moraal. Het gaat hier over te hoge hengeldruk op een water of op een bepaalde stek (de zgn holdings swims) en de gevolgen daarvan voor zeelten. Jim Gibbinson gaf het al aan in een van de bovengenoemde zeeltboeken (Big Tench). Ik zal hem citeren; "A downside is that the poor tench get absolutely hammered because, unlike carp, they don't move away from angling pressure". Het gevolg laat zich raden als er teveel gevist wordt op plekken waar de zeelten zich verzamelen. Ze worden keer op keer gevangen en als daar dan een keer "verkeerden" (hoe zeg je dat netjes? Ik bedoel natuurlijk wat anders, vul zelf maar in) tussen zitten en/of het wier groeit zodanig dat de gehaakte zeelten met geweld uit dat wier gesleurd moeten worden - zeelten zwemmen zich niet vrij zoals karpers - dan is het leed niet te overzien voor de bekken van de vissen. Waarvan akte.
In deze sessie had ik zes vissen waarvan vier met een ernstig beschadigde bek, waar zeker vergroeiingen van komen. Eeuwig zonde! Kijk maar mee.

Toevallig was Arend diezelfde ochtend al heel vroeg al aan het water, woont er vlakbij, en arriveerde eigenlijk nét voor een karpervisser met plannen voor dezelfde stek, hem daarmee aftroevend. Ik was er nog niet, heb het even uit tweede hand. Er ontpopte zich een klein gesprek waarbij Arend aangaf in de nabije toekomst de stek te gaan harken (vrijmaken van wier) zodat we de zeelten zonder problemen (lees; lossen door uitscheurende haken) konden blijven vangen. De karpervisser reageerde verontwaardigd; "daarmee ga je de (mijn?) karperstek verpesten!". Of dat echt zo is, is nog maar zeer de vraag, maar een eventuele discussie die we hier niet gaan voeren omdat 'ie arbitrair is. Ik ken de desbetreffende karpervisser vrij aardig, en laat ik voorop stellen dat hij op geen enkele manier verantwoordelijk is voor die verrotte zeeltbekken. Een consciëntieus visser. Daarbij kwam hij op voor zijn eigen belang, karpers willen vangen, zijn goed recht, maar zijn reactie spreekt toch ook wel weer boekdelen... We denken allemaal eerst aan onszelf. Wij net zo goed, met ons gehark. Ons motto is nu "beter een kale(re) 'karperstek' dan een verwoeste zeeltbek". 

Enter the Monster. De constructeur is al gevonden. (Geintje hè!!! Pffff...)

Deze dame kwam er ook uit tijdens bovengenoemde sessie, en was godzijdank (nog) ongeschonden! En met zo'n lengte al een geslaagd zeeltseizoen. Nu op zoek naar gewichter dames, waarbij de tijd tijdelijk in ons voordeel is.

Luxeproblemen 01

Afgelopen maand, april, is doorgaans een lastige maand, ik heb er al eens eerder over geschreven. Alles kan tegelijk, en als het 'tegen' zit komt het ook tegelijk. Normaliter ben ik al in spagaat tussen het obligate brasem- en zeeltvissen, en dit jaar is daar ook nog eens penvissen op stads- en polderkarper bijgekomen. Eigenlijk niet te doen, heb het gevoel gehad alles maar half te hebben geprobeerd, mede omdat zowel bij de brasems als de karpers resultaten uitbleven. Hetgeen ik spijtig vind. Kijk, dat actieve statisch zeeltvissen kan ik dromen, dus daar is op de juiste plek geen kunst aan, geeft wel heel veel lol, vissen pur sang. Dus ik versmaad het geenszins, elke sessie een feestje. Het moet wel heel gek lopen wil je niet regelmatig je netje vol kunnen vangen. Omdat mijn streven is elke maand een blog te produceren, maar ik inmiddels op het dubbele qua tijd zit, mede omdat er zoveel te melden is zal ik de blog in tweeën knippen. Less of a read. 

(Te) koud

(Te) warm

Grote brasems vangen wilde niet lukken. Had mijn zinnen gezet op een nieuwe plas, al in een eerder blog aangegeven, er zit namelijk ook megasnoek. Tijdens een probeersessie gebeurde er echter helemaal niks ("geen piep") en dat was dermate demotiverend dat ik niet ben teruggeweest. Volgend jaar dan maar. Op het bekende grote brasemwater dat elk jaar 'een beurt krijgt' piste ik naast de pot, bij mijn weten ving vrijwel iedereen wel iets, maar ik had na drie sessies nog geen aanbeet, laat staan vis in het net. En toen de brasem ook nog eens veel te vroeg in de paai ging vond ik het welletjes, verder maar weer. Leverde wel een van de mooiste zonsondergangen van het jaar op, ook wat waard. 

Volgend jaar beter, hebben we wellicht ook weer eens warmere zuidwesten winden...

Oud water, met overeenkomstige brasems

Dit kan wat worden, je herkent de omstandigheden

Zie je wel!

Geen brasems voor de lens, dan maar andere (on)gedierte

Bijna het pennen vergeten, wilde ook niet lukken na een aanvankelijk vliegende start in februari en maart. Opeens kwam de klad er in, samen met de kou. Of beter, telkens als ik kon was het die ochtend koud en bleef de vis stil liggen. Doorzetten tot in de middag was dan een goed idee geweest maar i.v.m. met werk of andere afspraken nooit een optie. En als bekende van Murphy, op de dagen die goed begonnen kon ik niet vissen. Een paar keer moest ik via social media ervaren dat anderen op die dagen wel vingen daar waar ik nog langs diezelfde dooie sloot had gezeten... Te koud of te warm. Al hoewel te warm kan nauwelijks in het voorjaar.

Tot die dag in mei dat ondanks winterse buien uit noordelijke richting alles toch los ging, graskarpers notabene, ze hadden klaarblijkelijk lang genoeg gewacht en er moest toch ééns gevreten worden... Ik was en ben er blij mee. Doorgaans vang ik er eentje per sessie, dus nu een tweede was een bonus. Realiseerde me gelijk dat het al weer 5 jaar geleden is dat ik hier een grasser van boven de 25 pond heb gevangen. Weet zeker dat er nog een paar zitten, maar zie ze maar eens te selecteren tussen de laatste uitzettingen kleinere vissen.

Geen beet gehad, Aaron, jammer

En Johan, jij ook al niet

Het voorjaar lonkt

Toch nog gecamoufleerd, voor deze ene keer dan

Nieuw penvisstoeltje, van C-TEC. Mooi compact opvouwbaar, laagste zit als mogelijk, licht in gewicht, goeie prijs. Aanrader.

Dat is één...

... dan een hagelbui...

... en daarna nummer 2

Door omstandigheden moest ik in Limboland zijn, en ik wist van tevoren dat ik maar weinig tijd zou hebben om even te vissen, en ook nog eens midden op de dag. Wat is er dan mooier dan eventjes ver weg van alles -je hóórt de stilte ter plekke - een loodje van 20 gram op de stroom over het grind te laten rollen? Het er alleen al weer even mogen zijn was al voldoende, en ik werd ook nog verrast met wat mooie vis. 

En niet alleen het loodje rolt daar van je weg, ook alle stress en aanverwanten spoelen uit je, zo prettig is dit vissen, bijzonder Waltoniaans. Kan er nooit mee ophouden, moet mezelf, de minuten rekkend wegslaan, terug de auto in, elke keer weer. Volgens mij worden de mensen in deze regio aanzienlijk ouder dan in de rest van het land. Happy go lucky.

Jammer dat hier gaan vissen elke keer zo'n exercitie is vanuit de Randstad, misschien moet ik er maar eens een paar dagen naar toe, zoals ook John (Riegman) doet met zijn ega. Ik mag Arjan Snoeij wel dankbaar zijn, die heeft me ooit ingewijd in de geheimen van dit stromende riviertje. Hengel, schepnet, brokje kaas en schuivend lood. That's it. 

Ving deze langs de hoge wand achter me, de rivier rustig stromend in het oppervlak, diep water. Maar vol met obstakels onder water bleek achteraf... vangen bleek geen sinecure. De stekken hier zijn na elke winter compleet anders.

Daar moet het juiste voer worden toegepast

Met 1 cm meer dan een ooit eerder gevangen exemplaar kan ik weer een PR aanscherpen